దినదినం నిను కొనియాడ అనుక్షణం నిను స్మరియింప

దినదినం నిను కొనియాడ
అనుక్షణం నిను స్మరియింప
నా భాగ్యమే ప్రభువా ఇలలో

మాటలన్నీ మౌనమాయేనే
భావాలన్నీ పాటలాయెనే
రాగాలంటూ రాని గొంతులో
పల్లవులే ప్రవహించెనే
బ్రతుకే స్తుతిగా పరమే దిశగా
కనివిని ఎరుగని కరుణను తలచుచు
నిను ప్రణుతించెదను
పనినిస సరిగరిస
సరిగరిస నినిసరిసని
దదసపా
సా సరిగరిస
సరిగరిస నినిసరిసని
దదసపా

నా పైన నీకున్న కృప ఎంత ఉందని
కొలవాలని నేను యోచించగా
ఆ నీలిగగనాలే ఎంతో ఎంతో ఉన్నతమే
ఇంకా ఇంక నీ కృప మహా ఉన్నతం
మాటలన్ని చాలవాయే భాషలన్నీ తేలిపోయే
వేయినోళ్ళు ఏకమైనా నీ ప్రేమను వర్ణించలేవే
కరగని తరగని కృపలను తలచుచు నిను భజియించెదను

నీ దివ్యసన్నిధిలో నీ ప్రేమవర్షములో
తడవాలని నేను ఆశించగా
నా ఊహను మించి నీ ప్రేమను పంచి
నా ధుఖమంతటిని తీర్చావుగా
చాలదయ్యా ఈ జీవితము లోకమంతా నిన్ను చాటగను
శ్వాశ నాలో ఉండగనే ఊరువాడ నిన్ను చాటెదను
మరువని విడువని కనికరుడవు అని నిను ఘనపరచెదను